Kitesurfen met aflandige wind: golfrijden.

Niet het water op met aflandige wind

Les 1 als je begint met kitesurfen. Niet het water op gaan als het aflandig waait.  Maar zoals dat met regels gaat. Er zijn altijd uitzonderingen die de regel bevestigen. Zodra je gaat golfrijden voegt een schuin aflandig windje namelijk een extra dimensie toe aan je sessie: cleane holle golven. Inmiddels kiteboard ik enkele jaren en het laatste jaar ben ik in de ban geraakt van golfrijden met een vlieger.

Daar stond ik dan op Hoek van Holland

Daar stond ik dan met Martijn, Martin en Chris op Hoek van Holland. De wind was schuin aflandig en mijn eerste gedachte was: no-go. Het is mij ook vanaf mijn eerste kiteboardles ingepeperd. Met aflandige wind ga je het water gewoon niet op. Daarnaast was ik ook de eerste die andere mensen voor gek verklaarde als ze wel met aflandige wind gingen kiten. In het laatste Access Kiteboard Magazine schreef ik nog: “Als je niet in je opneemt dat kiteboarden met schuin aflandige wind een no-go is [..] dan maak je de sport onnodig gevaarlijk.”

One Eye

Vorige maand was ik op uitnodiging van F-One op Mauritius. Daar heb je in het zuidoosten van het eiland de wereldberoemde en gevreesde golf met de illustere naam One Eye (filmpje). De golf breekt op het rif en wordt bereden met aflandige wind. De aflandige wind blaast de toch al snelle golf nog holler. Als je in de problemen komt met je kite is de volgende stop La Reunion. En als je ongeluk hebt Madagascar. Tenminste, als je dan nog niet volledig bent afgekloven door de haaien.

Jaloersmakende beelden

Ik twijfelde. Sowieso was de wind eigenlijk niet genoeg voor mijn zeven meter kite. Maar ik had ook de jaloersmakende beelden van Martijn gezien van de zaterdag daarvoor, de eerste dag van het NK Kitesurf. Op die beelden is te zien hoe Martijn op een cleane golf zit tijdens een downwinder van Hoek van Holland naar Scheveningen.

Nog zo’n mooie roller: Lobitos in Peru

In 2009 was ik in het Noorden van Peru waar een snelle roller van zich laat spreken: Lobitos. Ook daar is de wind schuin aflandig die de perfect naar links brekende en tot 3 meter hoog opbouwende golf uitholt. Het dorpje Lobitos ligt afgezonderd en heeft geen reddingsbrigade, met geluk kom je bij het afdrijven een vissersboot tegen. Het voordeel van Peru en Mauritius is wel dat het water van een goede temperatuur is. Dat geeft je extra tijd zodat je jezelf kan proberen te redden. Als op Mauritius de swell niet te hoog is heeft de nabijgelegen Club Mistral een boot waarmee ze je zouden kunnen oppikken.

Watertemperatuur en windchill zorgen voor gevaar

In Nederland kan de watertemperatuur in combinatie met de luchttemperatuur en de windchill je zomaar de das omdoen. Als je afdrijft heb je geen uren de tijd om gered te worden. Ik keek nog eens naar de windrichting: schuin aflandig, vlagerig. Tegen beter weten in stapte ik strapless op mijn surfboard en ging ik samen met Martijn, Martin en Chris de zee op.

Natural Tow-in

De zee was angstvallig glad. Je kon geen witte kopjes op het water ontdekken. Voor mij altijd het teken dat het minimaal een knoopje of tien waait. De binnenkomende swell creëerde golfjes van een halve meter tot een meter. De wind blies ze maximaal schoon. Het enige dat wij met onze kites en surfboards hoefde te doen was onszelf een golf in laten trekken. Door de schuin aflandige wind hing de kite achter de golf en kon het surfboard in de kom van de golf worden geparkeerd.

Bel de KNRM als je je kite los hebt gelaten

Hoe mooi dit ook mag klinken. Ondertussen was er dat stemmetje dat zei dat ik toch niet helemaal slim bezig was. Ik stond strapless en mijn board verliezen zou zo’n beetje gelijk staan als mijn redmiddel verliezen. In geval van nood kan ik mijn kite weggooien en op mijn surfboard schuin met de wind mee naar de kant terug paddelen. Dan zou wel even de KNRM gebeld moeten worden dat die ronddwalende kite op zee van een kiter is die terug aan wal is gekomen (het nummer van de kustwacht is 0900 – 0111).

Surfleash

Uiteindelijk ben ik er met Chris af gegaan op Scheveningen Zuid. Ter hoogte van Kijkduin kakte de wind zodanig in dat ik enkel nog achtjes met mijn kite kon draaien om enigzins vooruit te komen op het water. Het was een downwinder die ik niet had willen missen door de mooie cleane golven. Ik had mijzelf veiliger gevoeld met een surfleash op mijn board zodat ik zeker had geweten dat ik mijn drijfmiddel bij mij kon houden.

Conclusie

Het golfrijden met een vlieger zorgt ervoor dat voorheen onbevaarbare condities nu beginnen te lonken. Een tikkeltje aflandige wind zorgt ervoor dat golven mooier hol worden geblazen en je je board stevig in een golf kan drukken. Het zorgt wel voor andere risico’s. Je moet met de meest vlagerige condities je kite kunnen beheersen. Omdat de wind over het land komt gewaaid zal deze verre van constant zijn. Bij materiaalpech wordt je de zee opgeblazen met als volgende stop Engeland. Onderkoeling is in de Noordzee daarbij een van de grootste risico’s. Volgens mij is het gebruik van een surfboardleash een aanrader, zodat je altijd een redmiddel hebt waarmee je terug naar de kant kan peddelen. Daarbij is het wel handig om een helmpje te dragen zodat je vinnen jouw geliefde schedelpan niet kunnen doorklieven.

Nawoord

Ik kwam op het idee om een artikel te schrijven over golven rijden met aflandige wind door een artikel van Dom Moore, redacteur van een Engels Kiteboard Magazine. Hij beschrijft hoe ze in pal aflandige wind op Cornwall golven gingen rijden. Pal aflandige wind vind ik persoonlijk nog net even een tandje gevaarlijker dan schuin aflandige wind, omdat met schuinaflandige wind je meer kans hebt om terug te komen naar de kant met je vlieger dan met pal aflandige wind.

De foto’s bij dit artikel zijn afkomstig van Mdegeus, MartinAIR79 en Stefan van der Kamp.

Jalou Langeree en Bas Koole winnen Dacia NK Kitesurf 2010

Wie is de best kitesurfer van Nederland?

Dit weekend speelde onder het oog van de vuurtoren van Scheveningen de strijd om de kampioenstitel zich af. Het Dacia NK Kitesurfen kent jaarlijks zowel een wedstrijd voor de mannen als voor de vrouwen. Gedreven door de herfstormen gingen de kitesurfers de strijd met elkaar aan in de branding terwijl een jury hun vaarstijl en trukendoos beoordeelde. Bij de mannen was het op voorhand al duidelijk dat er een nieuwe winnaar als vorig jaar zou komen door blessureleed van de titelhouder. Bij de vrouwen was het de vraag of vijfvoudig Nederlands Kampioen Jalou Langeree de titel voor de zesde keer op haar naam kon schrijven.

Hoe werkt het Nederlands Kampioenschap Kitesurfen?
Het NK Kitesurf bestaat uit twee dagen. Hoe hoger je de eerste dag eindigt op de ladder, hoe minder je de tweede dag hoeft te klimmen om de top van de ladder te bereiken. Zaterdag was de wind niet constant, wat het voor de deelnemers lastig maakte om hun kunsten aan het publiek te vertonen. Zondag draaide de wind naar een hele andere richting en wisten de kitesurfers er een spannende finaledag van te maken.

Bij voorbaat een nieuwe winnaar bij de mannen.

Dat er in 2010 een nieuw Nederlands Kampioen bij de mannen zou komen was op voorhand duidelijk. De kampioen van vorig jaar, Kevin Langeree, blesseerde zich in augustus op een wereldbekerwedstrijd op Fuerteventura (Spanje). Hoe vervelend zijn blessure ook is: het creëerde kansen bij de mannen om dit jaar de kitesurftitel te grijpen. Een van de grote kanshebbers was de uit Emmeloord afkomstige Bas Koole die zijn zinnen op de titel had gezet. Daar dacht de zestienjarige Jerrie van de Kop echter anders over en Jerrie sloot de zaterdag af met een eerste plek op de ladder. Bas Koole brak zaterdag op het moment suprême een lijn van zijn kite, eindigde op de tweede plek en zinde op revanche. Gelukkig voor Bas Koole kreeg hij zondag de kans om
voor de titel te varen. Allereerst moest hij de trukendoos vol open trekken tegen Tijn van Esch die qua niveau zeker niet onder doet voor Bas Koole. Het lukte Bas om meer te imponeren en Tijn van Esch bleef steken op de derde plek. In de finale vaarde Bas Koole met stijl en constant tegen Jerrie van de Kop die hoog inzette, maar wat minder tricks goed wist te landen. Bas Koole wist in de finale in twee rondes meer punten van de jury te krijgen en kan de titel mee naar Emmeloord nemen.

Weet Jalou de titel voor de zesde keer op rij op haar naam te schrijven?

Al vijf jaar op rij weet Jalou Langeree de Nederlandse Kampioenstitel Kitesurfen op haar naam te schrijven. De vraag was of dit jaar er nieuwe dames hun kitesurfpassie om hadden gezet in serieuze toewijding zodat er geduchte concurrentie voor Jalou zou ontstaan. Met haar pit en doorzettingsvermogen was Marije den Breems, 37 jaar, de verassing van de finaledag. Zaterdag voer ze, naar eigen zeggen, als een natte krant. Zondag blijkt de krant echter opgedroogd. Marije stond zeker zes rondes achter elkaar op het water tricks eruit te pompen waardoor ze uiteindelijk knap de derde plek wist te behalen. Lisa van Ginkel maakte een einde aan de opmars van Marije. Op zaterdag verraste de uit Lelystad afkomstige Lisa van Ginkel door naar een tweede plek op de ladder te varen. Vorig jaar weerhield de spanning Lisa van een goede prestatie. Een dag voor de wedstrijd viel Lisa van de trap, waarbij ze geen ledematen brak, maar wellicht wel de spanning. In de finale moest Lisa haar meerdere erkennen in Jalou Langeree die een knallende finale vaarde met tricks van hoger niveau dan bij de andere meiden. Het publiek slaakte de nodige kreten van opwinding bij het zien van Jalou haar kampioensheat en zo werd Jalou Langeree voor het zesde jaar op rij Nederlands Kampioene Kitesurfen.

De nieuwe Nederlandse kampioenen Kitesurfen 2010 werden gekroond op het strand van Scheveningen, onder de vuurtoren. De Emmeloordse Bas Koole bij de mannen. En de Noordwijkse Jalou Langeree bij de vrouwen. Van links naar rechts op de foto: Lisa van Ginkel (2e), Jerrie van de Kop (2e), Bas Koole (1e), Jalou Langeree (1e), Marije den Breems (3e) en Tijn van Esch (3e).

Scheveningse drop

Deze serie verscheen eerder in Access Kiteboard Magazine #4.

Wat ga jij deze winter doen? – Access Kiteboard Magazine #5

Alberto Rondina, Europees Kampioen Freestyle, tijdens een sessie op het Gardameer in Italië. Foto gemaakt door Fabio Staropoli.

In de laatste uitgave van Access Kiteboard Magazine van 2010 een vooruitblik op de komende winter. Allereerst een interview met de maker van de World Kite & Windsurfing Guide. Daarnaast informatie over de Chileense zomerswell, Egyptische vlakwatersessies, snowkiten in Noorwegen en overwinteren in het Spaanse Tarifa.

Tevens nam Access 2011 kiteboardmateriaal onder de loep. Op uitnodiging van F-One ging ik naar Frankrijk om de nieuwe supkite de F-One Source te testen. Op Mauritius ging ik met Raphael Salles in gesprek over de Bandit 4. In Nederland testte Chris, Arjan en Martin de North Neo, Naish Torch 2011, Airush One 2011 en Cabrinha Crossbow 2011. Ydwer van der Heide vloog naar Portugal om de Best Taboo 2011 te testen in Guincho.

Access wordt gemaakt uit het hart van de kiteboardcultuur. Aan deze Access werkte onder andere mee: Alexander van Oosten, Arjan Hepping, Chris van Hienen, Ellen Langeree, Emiel Rense, Jelle Hak, Klaas Einte Adema, Marieke van Osch, Milo Extercatte, Nick de Bruijn, Robert-Jan Blonk,  Ydwer van der Heide en Youri Zoon.

Verkrijgbaar in de winkel of via internet.

Sta op en kite! Eerste ervaring Sup-kite F-One Source

Eerst dacht ik dat het een grap was. Ik werd uitgenodigd in Frankrijk om voor Access Kiteboard Magazine de nieuwe vinding van F-One te testen: de SUP-kite.  De grap was compleet toen ik een plaatje kreeg opgestuurd van een bar met twee lijnen. Een tweelijnskite. Is dat nou waar F-One het hele jaar mee bezig is geweest om te ontwikkelen?

Aangekomen op het vliegveld van Marseille zie ik voor het eerst een folder met daarin het concept uitgelegd. Het komt er op neer dat er een nieuwe oplossing is om je tijd te besteden op die zomerdagen dat de wind net niet genoeg is om je kite uit de tas te trekken.

In de Franse Camarque was het gister weinig genoeg wind om het concept te testen. Met een tweelijner in mijn handen spring ik op een Supboard. Ik waan mij terug in de tijd dat de sport begon. Varen zonder depower. Het kost even wat tijd om de techniek op te doen. Maar eenmaal onder de knie krijg ik de smaak te pakken en ben ik al snel niet meer van het board af te slaan.

Raphael Salles en zijn team van F-One zetten hier in Frankrijk een compleet nieuw concept neer dat de naam ‘Source’ draagt. De kite heeft twee lijnen, zorgt voor voldoende constante druk om zowel uitgehaakt als ingehaakt op een SUP weg te varen en is het begin van een nieuwe tak van sport.

In het begin ben ik sceptisch,  twee lijnen, geen depower? Maar doordat de kite bedoeld is voor de wind dagen dat ik er anders niet eens over zou denken om naar het strand te gaan, begin ik enthousiast te worden. Met minder dan 10 knopen is het eenvoudig om stevig hoogte te lopen, daarna uit te haken en een stuk uitgehaakt downwind te varen op een supboard. Een hele nieuwe ervaring en in Access #5 doe ik er uitgebreid verslag over. Ik laat jullie achter met een foto van Mitu Monteiro die ik gister op het eind van de lange dag sup-kiten maakte.